منا دێم په تلارا بر
په سازگر و وش‌آوازانی سالارا. گۆن سیمی سازان. داوودئے زَبور.
 
61
او هُدا! منی پریاتا بِشکن و
منی دْوایا گۆش دار.
‏2 ترا چه زمینئے گُڈسرا گوانکَ جنان،
وهدے دلُنَ دْرهیت.
منا دێم په تلارێا بر که چه من بُرزتر اِنت.
‏3 چیا که تئو منی پناهگاه بوتگئے و
دژمنانی دێما مُهرێن بُرجے.
 
‏4 بِلّ که تئیی تمبوا تان اَبد بمانان و
تئیی بانزُلانی ساهگا پناه بزوران. اۆشت...
‏5 چیا که تئو، او هُدا، منی داتگێن کئول اِشکتگ‌اَنت و
وتی نامئے تُرستگێنانی میراسِت منا بکشاتگ.
 
‏6 بادشاهئے اُمرئے رۆچان باز کن و
آییئے سالان، تان سجّهێن نسلان.
‏7 هُدائے بارگاها تان اَبد شاهی تهتا بنندات،
وتی مِهر و وپاداریا آییئے نگهپان کن.
 
‏8 نون تئیی ناما مُدام نازێنان و
وتی کئولان هر رۆچ پورهَ کنان.